Grupy duszpasterskie

Istnieje od 2003 roku. Tworzą go dzieci ze Szkoły Podstawowej z Buku i Dobieżyna.
Spotykamy się na próbach w każdą sobotę roku szkolnego (z wyjątkiem wakacji).
Spiewamy podczas niedzielnej Mszy świętej dziecięcej o godz. 10.45.

Prowadzimy również adoracje pierwszopiątkowe, adoracje w okresie Wielkiego Postu, kolędujemy przy żłóbku w okresie Bożego Narodzenia, bierzemy udział w Gminnym Dziecięcym Kolędowaniu .
Organizujemy także wesołe spotkania: dyskoteki, zabawy karnawałowe, rajdy rowerowe.
Dzieci, które w nowym roku szkolnym chciałyby chwalić Pana Boga śpiewem i modlitwą zapraszamy na końcu sierpnia 2007r.

Jedną ze świetlanych postaci Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo jest św. Katarzyna Laboure (1806-1876).
W dniu 27 listopada 1830 roku Matka Boża nawiedza kaplicę Domu Macierzystego Sióstr Miłosierdzia, znajdującą się w Paryżu przy ul. du Bac 140. Podczas objawienia poleca siostrze Katarzynie misję wybicia i rozszerzenia kultu Medalika. Ze względu na liczne łaski, które za jego przyczyną otrzymywano nazwano go Cudownym Medalikiem. Najświętsza Dziewica pragnęła także, aby założono Stowarzyszenie Dzieci Maryi dziś Stowarzyszenie Młodzieży Maryjnej, któremu przez Jej pośrednictwo będą udzielane liczne łaski.

Pierwsza grupa została założona 1838 r. W 1847 Stowarzyszenie zostało zatwierdzone przez papieża Piusa IX i kilkakrotnie potwierdzone odpowiednimi dokumentami Stolicy Apostolskiej. Dziś jest obecne niemalże na całym świecie.

W Polsce Stowarzyszenie istnieje i działa od 1852 roku. Siedziba Stowarzyszenia w Polsce znajduje się w Krakowie w Domu Prowincjalnym Sióstr Miłosierdzia przy ul. Warszawskiej 8. Stowarzyszenie kieruje się przepisami Kodeksu Prawa Kanonicznego o Stowarzyszeniach oraz własnym Statutem.
Hasłem Stowarzyszenia są słowa: "O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami , którzy się do Ciebie uciekamy".
Znakiem rozpoznawczym Stowarzyszenia jest Cudowny Medalik.
Celem Stowarzyszenia jest prowadzenie członków do Chrystusa poprzez:
- wychowanie wszystkich członków w wierze i życiu modlitwy
- pogłębienie nabożeństwa do Najświętszej Panny i rozszerzenia Jej kultu
- budzenie i rozwijanie ducha apostolskiego w służbie ubogim
- dobre przygotowanie członków do współpracy z różnymi dziedzinami duszpasterstwa w myśl zaleceń Kościoła, zwłaszcza w ramach Rodziny Wincentyńskiej

�Przesłanie z Rue du Bac, które doprowadziło do powstania naszego Stowarzyszenia, jest nadal istotne i jest żywą siłą przynaglającą nas do bycia świadkami Chrystusa Sługi, idąc za przykładem Maryi, św. Wincentego a Paulo i św.Katarzyny Laboure.
To przesłanie jest w naszych rękach i my jesteśmy posłani, aby ukazać światu, poprzez nasze dzieła, że Bóg jest miłością i że Maryja jest odbiciem czułości Boga...�

Apostolat Maryjny przy parafii św. Stanisława Bpa w Buku został założony w 1985 roku. Tą nazwą określamy grupę osób - wspólnotę zajmującą się szerzeniem dobra w swoim najbliższym otoczeniu. O Maryjo bez grzechu poczęta...

Głównym środkiem apostolskiego działania jest Cudowny Medalik, którym Matka Najświętsza poleciła posługiwać się, objawiając się św. Katarzynie Laboure w dniu 27 listopada 1830 roku w Paryżu. Matka Boża obiecała wówczas: "Wszyscy, którzy go nosić będą dostąpią wielu łask. Tych, którzy Mnie ufają otoczę szczególną opieką". Apostolat Maryjny przekazuje Cudowny Medalik wszystkim, a zwłaszcza ludziom chorym, cierpiącym, zaniedbanym pod względem religijnym, obojętnym, szczególnie znajdującym się w niebezpieczeństwie śmierci.

Obecnie Apostolat Maryjny przy naszej parafii liczy 15 osób. Spotkania odbywają się 27 każdego miesiąca o godz 17:00 na salce katechetycznej. Na każdym z nich rozważamy fragment Pisma św., modlimy się odmawiając różaniec, śpiewamy... Ponadto nasza działalność obejmuje: odwiedzanie chorych, samotnych, przekazywanie książek i wydawnictw religijnych, przekazywanie Cudownego Medalika. Uczestniczymy też w pielgrzymkach do sanktuariów maryjnych, a także korzystamy ze spotkań w poszczególnych ośrodkach Apostolatu Maryjnego. W ten sposób pogłębiamy naszą wiedzę religijną i umacniamy się duchowo do dalszej pracy dla Królestwa Bożego.

Parafialny Zespół Caritas (PZ Caritas) powstał w lutym 2001 roku z przekształcenia Zespołu Charytatywnego mającego wieloletnią tradycję w
naszej parafii.

PZ Caritas został powołany po to, aby spieszyć z pomocą ludziom ubogim, zapomnianym i pokrzywdzonym. Zespół liczy 20 osób i otacza opieką teren całej naszej parafii. Podstawowym zadaniem członków PZC to świadczenie pomocy potrzebującym poprzez:

- pomoc opiekuńczo-usługową (odwiedziny osób samotnych, starszych w
celu udzielenia pomocy przy wykonywaniu czynności domowych, dokonania
zakupów, wykonaniu drobnych napraw urządzeń domowych)

- wsparcie duchowe (odwiedziny, nawiązanie rozmowy, wspólną modlitwę,
ewangelizację, pomoc w dotarciu do kościoła)

- akcje charytatywne (umożliwienie ubogim dzieciom udziału w wypoczynku letnim, starszym, chorym i niepełnosprawnym w rekolekcjach, organizowanie "Dnia Chorych", organizowanie pomocy dla pokrzywdzonych w klęskach żywiołowych poprzez zbiórki ).

Członkowie PZC podjęli się tej pracy w duchu miłości bliźniego i robią
to z pełnym zaangażowaniem. Na stałe opiekują się 360-cioma rodzinami
i osobami samotnymi w tym 68 korzysta ze wsparcia materialnego.
Jednakże nasza pomoc materialna ze względu na ograniczone fundusze
którymi dysponujemy jest zbyt mała w stosunku do potrzeb.

"Człowiek jest wielki nie przez to co ma, nie przez to kim jest,
lecz przez to czym dzieli się z innymi" Jan Paweł II

Przy Apostolacie Maryjnym istnieje "Żywy Różaniec", który gromadzi wiele osób w tzw. Różach. Istotą "Żywego Różańca" jest codzienna modlitwa różańcowa w określonej intencji. Poniżej przedstawiamy wykaz istniejących Róż różańcowych przy naszej parafii:

Wspólnota zawiązała się 14.12.1984 roku. Na początku 4 osoby w każdy piatek modliły się do Miłosierdzia Bożego. Dziś jest nas 61 osób, które co piątek o godz. 14:00 gromadzą się na Nowennie i Koronce do Miłosierdzia Bożego. Św. Wincenty Palotti

W naszej wspónocie znajdują się też osoby chore, które duchowo łączą się z nami na modlitwie.

Św. Siostra Faustyna uczy nas - jak pełnić Miłosierdzie Boże: czynem, słowem i modlitwą.

Czyn: Członkowie naszej wspólnoty włączają się do akcji charytatywnych, odwiedzają chorych, dostarczają prasę katolicką, otaczają opieką ołtarz z obrazem Jezusa Miłosiernego, organizują pielgrzymki do miejsc świętych...

Słowo: Podczas pielgrzymki na Jasną Górę nawiedzamy Dolinę Miłosierdzia, wysłuchujemy konferencji, modlimy się i śpiewamy na chwałę Boga pełnego Miłosierdzia, odmawiamy części Różańca św., Koronkę do Bożego Miłosierdzia, umacniamy naszą wiarę głosząc świadectwa.

Modlitwa: Koronka i Nowenna do Miłosierdzia Bożego, Adoracja Najświętszego Sakramentu, Różaniec.

Przewodzi nam nasz patron św. Wincenty Pallotti - założyciel Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiegi oraz Święta S. Faustyna Kowalska - Apostołka Bożego Miłosierdzia.

Obecnie w naszej parafii jest ok. 30 młodszych ministrantów. Służą oni Jezusowi podczas każdej Mszy św. w dni powszednie i niedziele. Oprócz regularnych zbiórek często spotykają się na boisku, wspólnych rajdach i dniach skupienia. Latem uczestniczą w rekolekcjach i wypoczywają na obozach ministranckich.

Poza ministrantami młodszymi są w parafii ministranci starsi - seniorzy, wśród nich wyróznia się grupa lektorów. Pełnią oni swą służbę głównie podczas uroczystości: świąt kościelnych i parafialnych.
Serdecznie zapraszamy młodych chłopców do Służby Bożej przy ołtarzu - najbliżej Chrystusa.

Jesienią 1996 roku w parafii bukowskiej ks. proboszcz Jan Majchrzak powołał 3-osobową grupę inicjatywną Akcji Katolickiej. W grudniu 1996 roku osoby te uczestniczyły w dniach formacyjnych Akcji Katolickiej w Rościnnie. Tam zapoznały się z celami i zadaniami stowarzyszenia, poznały statut, nawiązały kontakty. W styczniu 1997 roku uczestniczyły w spotkaniu AK z Ks. Arcybiskupem Juliuszem Paetzem. Ks. Kanonik Jan Majchrzak - ówczesny proboszcz bukowski - został mianowany Asystentem Kościelnym Parafialnego Oddziału AK i zaprosił imiennie na spotkanie osoby chętnie biorące udział w życiu parafialnym. Tam grupa inicjatywna przedstawiła cele i zadania stowarzyszenia i rozdała deklaracje osobom wyrażającym chęć przystąpienia do niego. Od tego czasu spotkania odbywały się raz w miesiącu i miały charakter formacyjny. I-e walne zgromadzenie Parafialnego oddziału AK odbyło się 9 czerwca 1997r., na którym wybrano Zarząd. Prezesem naszego oddziału została p. Mirosława Plewa. Obecnie grupa nasza liczy 15 osób. Asystentem Kościelnym jest ks. Kanonik Andrzej Szczepaniak. Spotkania odbywają się raz w miesiącu; mają charakter formacyjno-roboczy. Członkowie AK aktywnie uczestniczą w życiu parafii, m.in. - redagują gazetkę - informator parafialny "Nasza Wspólnota"; - prowadzą kiermasz kartek świątecznych, książek religijnych, plakatów, kalendarzy; - przygotowują spotkania modlitewne; - współpracują z innymi grupami apostolskimi; - uczestniczą w dniach formacyjnych w Rościnnie.

Pomocnicy Matki Kościoła to dzieło Prymasa Tysiąclecia. 26 sierpnia 1969 roku Kardynał Stefan Wyszyński powołał ruch do życia. Pragnął, aby Pomocnicy wsłuchiwali się w głos Kościoła i Jego Pasterzy, przyjmując to, czym żyje Kościół jako swoje zadanie. Mają pomagać, ale pomagać z Maryją i tak jak Maryja. Mają ewangelizować z Nią i tak jak Ona. Są więc ruchem o zdecydowanie maryjnym i eklezjalnym charakterze.

Do bukowskiej parafii Pomocnicy Matki Kościoła dotarli w roku 1989 wraz z ówczesnym wikariuszem, ks. Sławkiem Grośtym. To właśnie On - przy pomocy Ducha Świętego i dzięki wsparciu proboszcza Ks. Jana Majchrzaka - zainicjował grupę pragnącą modlić się i pracować dla Maryi i Jezusa.
Rekolekcje - Mszana Grn. 1997

Ewangelizacji przez modlitwę, ofiarowanie cierpienia, słowo, czyn i przykład życia uczą się na rekolekcjach i cotygodniowych spotkaniach. Bukowscy Pomocnicy od początku swego powstania głęboko żyli benedyktyńską myślą "Ora et labora". Niestraszne im było i jest mycie okien w parafialnej Farze, budowanie okolicznościowej dekoracji w kościele i wszelkie prace porządkowe wokół niego. Ważna jest świadomość celu działania: jest nim wiara i życie drugiego człowieka, życie Kościoła rozumianego jako "my, którzy zawierzyliśmy Panu". To działanie realizuje się przez pytanie Maryi o Jej wolę, oddanie Jej spraw, ludzi i modlitw, co czynimy każdego dnia w akcie Oddania się Matce Bożej podczas Apelu Jasnogórskiego prowadzonego przez PMK.

Młodzież zrzeszona we wspólnocie dba równiez o wzrost więzi z Bogiem. Na imieninach u X Proboszcza

Czyni to miedzy innymi poprzez uczestnictwo w cotygodniowych spotkaniach grup. Przez wspólne śpiewy, słuchanie Słowa Bożego i rozmowę spotykamy się z Jezusem, który jednoczy nas wszystkich - tak bardzo od siebie różnych - we wspólnotę modlącego się Kościoła. W każdy piątek o godzinie 20:00 Pomocnicy spotykają się na chwaleniu Pana Boga w Sakramencie Eucharystii, a w niedzielny poranek przeżywają młodzieżową Mszę św., w którą angażują się przygotowując Liturgię.

Wspólnota młodych bukowskiej parafii próbuje też swoich możliwości na scenie, organizując okolicznościowe inscenizacje. Dzięki wystawionym Jasełkom, spotkaniu kolędników, wielkanocnym Misteriom nie tylko sami przeżywamy święta, ale pomagamy niejednemu człowiekowi w głębszym zrozumieniu ich znaczenia. Wspólne przebywania z Bogiem i Maryją owocuje radością, która wypełnia nas i objawia się w organizowanych wyjazdach, wspólnych ogniskach i zabawach.

Obecnie w parafii działają trzy kilkunastoosobowe grupy, które prowadzą animatorzy. Nad całością natomiast czuwa moderator - Ks. Paweł Pospieszny. Wspólonta jest otwarta, zatem nie oglądajmy się na innych, może lepiej przygotowanych wewnętrznie. Każdy, nawet człowiek, który wie, że jego wiara jest chwiejna i słaba - może oddać się Matce Kościoła za innych.

Ruch Domowy Kościół [RDK] jest częścią polskiego, posoborowego ruchu odnowy i ewangelizacji pod nazwą Światło - Życie, zwanego popularnie ruchem oazowym.

Założyciel naszego Ruchu ks. Franciszek Blachnicki widząc ogromną potrzebę duchowego ożywienia polskich rodzin, w 1973 roku tworzy RUCH WSPÓLNOT RODZINNYCH - modyfikuje nazwę w 1978 roku na RUCH DOMOWY KOŚCIÓŁ. Ks.Blachnicki adaptuje dla polskich rodzin styl życia i metody - rodzin z francuskiego Ruchu Equipe Notre Dame [END]. Założycielami END są cztery małżeństwa oraz kapłan Henri CAFFAREL, który pomagał im w odkrywaniu duchowych bogactw Sakramentu Małżeństwa.

Podstawowym elementem w strukturze Ruchu ''Domowy Kościół'' jest krąg rodzinny, składający się z 3 - 7 małżeństw sakramentalnych, spośród których jedno spełnia zadanie pary animatorskiej. RDK jest ruchem katolików świeckich, kierowanym i zarządzanym przez świeckich. Kapłani - moderatorzy są ''doradcami duchowymi''. Członkowie Ruchu pracują nad zobowiązaniami [reguła życia osobistego, dialog małżeński, czytanie i słuchanie Słowa Bożego, codzienna modlitwa osobista, małżeńska i rodzinna, Sakrament Pokuty oraz coroczne rekolekcje].

W parafii bukowskiej RDK został zapoczątkowany 4.12.1994r. przez ks. Tomasza Sobolewskiego. Powstał najpierw jeden, a po roku drugi krąg [liczące w sumie 9 małżeństw]. Od X 1996 do VI 1997 naszym moderatorem był ówczesny proboszcz ks. Jan Majchrzak. Obecnie istnieje w Buku jeden krąg [z połączenia I i II] składający się z 4 małżeństw: Jolka i Stasiu, Iwona i Sławek, Asia i Jacek, Mirka i Roman. Opiekunem duchowym jest ks. proboszcz Andrzej Szczepaniak. RDK w Buku należy do rejonu Tarnowo Podgórne. Moderatorem diecezjalnym jest ks. Zbigniew Sujkowski proboszcz parafii Chrystusa Dobrego Pasterza w Poznaniu, gdzie odbywają się Dni Wspólnoty RDK.

Z S. Jadwigą Skudro ( współzałożycielką RDK) - Cichowo 1998

Na naszych comiesięcznych spotkaniach kręgu rozważamy Pismo św. - dzielimy się Ewangelią, jest część modlitewna, dzielenie się osiągnięciami i porażkami w wypełnianiu zobowiązań, dzielenie się życiem oraz część towarzyska. Przynależność do Ruchu powoduje nasz wzrost duchowy, pomaga małżonkom odnajdywać się na nowo i rozwiązywać problemy małżeńskie, a z drugiej strony zobowiązuje. Najważniejsze to zawierzyć Bogu i chcieć odczytać Jego wolę. Opiekę Bożej Opatrzności odczuwamy na co dzień - w zwykłych codziennych sprawach. Za to wszystko CHWAŁA PANU!

Historia powstania chóru parafialnego w Buku sięga roku 1930, kiedy to zawiązało się Towarzystwo Chóru Kościelnego pod wezwaniem św. Grzegorza Wielkiego.

Członków chóru obowiązywał wówczas określony regulamin, statut oraz składka, a każdy otrzymywał legitymację. Aby zostać chórzystą należało wpierw odbyć 2-miesięczny staż kandydacki. Mimo tego chętnych do śpiewu nie brakowało - chór przed wojną liczył kilkudziesięciu członków. Chór posiadał własną pieczęć i sztandar, zachowany do dziś.

Już w październiku 1945 roku czterdziestu członków przedwojennego chóru zbiera się gotowych do śpiewu. Rekordowym był rok 1958, kiedy nasz chór liczył 60 osób. Później liczba śpiewaków malała z roku na rok.

Kierowaniem chórem kościelnym zajmowali się zwykle miejscowi lub zaproszeni organiści. Tak jest do dziś. Po kilkuletniej przerwie w styczniu 1994 roku został reaktywowany chór parafialny pod dyrekcją obecnego organisty p. Leszka Górki (na zdjęciu poniżej).

Nasz dyrygent i organista - Leszek Górka

Nasz chór liczy 20 osób. Śpiewamy spotykając się raz w tygodniu. Ćwiczymy wtedy repertuar związany z aktualnym okresem roku liturgicznego, wydarzeniami parafialnymi lub programem koncertowym. Chór śpiewa pieśni powstałe w poprzednich stuleciach po repertuar współczesny. Wykonuje również kompozycje swego utalentowanego młodego dyrygenta. Chórzyści uświetniają śpiewem niedzielne Msze św. i święta parafialne. Koncertują też w sąsiednich parafiach (na odpustach, z kolędami, pieśniami wielkopostnymi itp.) Wielkim wydarzeniem było wykonanie "Mesjasza" Handla przy akompaniamencie organów, trabki i kotłów.

W dniu św. Cecylii patronki śpiewu kościelnego (22.11.) i w święto patrona naszego chóru św. Grzegorza Wielkiego (11.02.) spotykamy się przy kawie i różnorodnym repertuarze - również biesiadnym.

Gorąco zachęcamy wszystkich kochających śpiew kościelny do wstępowania w szeregi chórzystów naszej parafii. W roku 2000 czekają nas obchody 70-lecia istnienia chóru parafialnego w Buku.