Pieśń o cudownym obrazie Matki Boskiej Literackiej - Pani Bukowskiej

Najcudowniejsza w dziejach swoich Pani,
Poskromicielko piekielnych otchłani,
Do Twej się garniem usilnej opieki
Ułomni, ciemni, chorzy i kaleki.

Pociesz każdego, daj o co prosimy,
Niechaj w swych modłach skutek odnosimy.
Szafuj łaskami, boś skarbem Kościoła;
Do Ciebie z prośbą serce nasze woła.

Dawniej kompanie zewsząd tu bywały,
I dzisiaj orszak ludu tu nie mały
Przychodzi prosić, o co Ci prosili,
Pragnący odnieść, co Ci odnosili.

Mienisz twarz świętą w cudownym obrazie,
Bądź chrześcijaństwa w nieszczęśliwym razie
Pomocą, kiedy na złe się zanosi,
Matka u Syna wszystko nam uprosi.

Przemień żelazne w złote wieki Boże,
Twej matki prośba niechaj nas wspomoże;
Daj zgodę między chrześcijańskie pany,
Broń głodu, moru, poskramiaj pogany.

Jeden Bóg pasterz, jedna wiara wszędzie,
Niechaj pod niebem między nami będzie;
Nie dozwól bluźnić Iminowi Twemu,
Połóż hamulec wszelakiemu złemu.

A pobłogosław chrześcijańskie kraje,
Gdzie chwała Boska nigdy nie ustaje
I Twoja, Matko Słowa Wcielonego
Chwała się wznosi z Bractwa Ci miłego. 

Nabożne pienią i serdeczne tony 
Wznoszą Twą chwałę w niebieskie syony; 
Matko miłości, pod swoją obronę 
Weź nas, swe dzieci i polską koronę. 

Uproś nam pokój w długie późne wieki, 
A z macierzyńskiej nie wypuść opieki; 
Żyjącym uproś dobre powodzenie 
A duszom zmarłych wieczne odpocznienie. 
                                                    Amen.

[ Historia cudownego obrazu ]


Powrót do strony głównej
1999 - 2005

Wszystkie prawa zastrzeżone