Wyjazd z Buku i Poznania nastąpił
w poniedziałek w godzinach porannych. Po drodze pielgrzymi zatrzymali się
w Gietrzwałdzie, gdzie została odprawiona msza św. Pierwszy nocleg miał
miejsce w sławnym z piosenki Augustowie (Augustowskie noce...") nad jeziorem
Sajno.
Drugiego dnia przekroczyliśmy granicę,
odprawa przebiegła bardzo sprawnie. Na rogatkach Wilna czekała na nas pani
przewodnik Stanisława Waluczko. Zwiedziliśmy Uniwersytet i Kancelarię Prezydenta.
Szczególne wrażenie wywarły na nas biblioteka uniwersytecka założona w
XVIw. i obserwatorium astronomiczne z XVIII w. Poza tym serca Polaków przeszyła
duma
w sali poświęconej Joachimowi Lelewelowi. Innymi ważnymi zabytkami, które
zobaczyliśmy tego dnia były kościoły: św. Jana Ewangelisty, Jana Chrzciciela,
a także Kaplice św. Anny i św. Barbary w kościele Janów. Następnie braliśmy
udział we mszy św. w katedrze wileńskiej. Z wielkim wzruszeniem modliliśmy
się w kaplicy św. Kazimierza, gdzie są złożone Jego relikwie.
Na dłużej zatrzymaliśmy się na słynnym
polskim cmentarzu na ROSSIE. Jest to nekropolia, której początki datują
się na 1790r. (inne znane powstały: w 1786 Cmentarz Łyczakowski we Lwowie;
w 1790 r. Powązkowski w Warszawie, a Rakowiecki w Krakowie dopiero na początku
XIXw.) Początkowo wokół kaplicy znajdowały się wielokondygnacyjne kolumbaria,
zwane w Wilnie pieczarami lub katakumbami. W nich było wiele nisz, które
po wstawieniu trumien zamurowywano. Część tych grot zburzono w 1937r.,
a pozostałe zniszczono po II wojnie światowej. W obrębie nekropolii znajduje
się cmentarz wojskowy, na którym 12 maja 1936r. w pierwszą rocznicę śmierci
Marszałka, zostało złożone Serce Józefa Piłsudskiego oraz szczątki Jego
Matki Marii z Billewiczów Piłsudskiej. Płyta grobowa wykonana jest z czarnego
wołyńskiego granitu, nie ma na niej dat, jedynie prosty krzyż i napis pochodzący
z poezji Juliusza Słowackiego:
Ty wiesz, ze dumni nieszczęściem nie
mogą
Za innych śladem iść ta samą drogą.
Matka
I serce Syna
Kto mogąc wybrać, wybrał zamiast domu
Gniazdo na skałach orła: niechaj umie
Spać, gdy źrenice czerwone od gromu
I słuchać jęk szatanów w sosen szumie.
Tak żyłem.
Kolejnym dniem pielgrzymki była środa,
wówczas zwiedzaliśmy Kowno. Tutaj naszym przewodnikiem była pani Janina
Zalewska. W 0,6% ludność tego miasta stanowią dziś Polacy. Podziwialiśmy
przepiękny w swej architekturze Zamek Koweński powstały w 1362r. Dużym
przeżyciem było zwiedzanie Seminarium Duchownego, w którym obecnie przygotowuje
się do Kapłaństwa 102 alumnów. Byliśmy tutaj uczestnikami pierwszej mszy
św. odprawionej w języku polskim przez pielgrzymów z Polski.
W czwartek dalej zwiedzaliśmy Wilno. Szczególnie
zachwycił nas kościół św. Piotra i Pawła, w którym znajduje się blisko
2000 rzeźb - m. in. postać śmiejąca się przy wejściu, a płacząca przy wyjściu.
Fundatorem kościoła był Michał Pac, który został w nim pochowany - na swą
prośbę wyrażoną jeszcze za życia. Jego ciało złożono pod progiem i umieszczono
napis: HIC IACE PECCATOR", co oznacza - tu leży grzesznik". Płytę nagrobną
zniszczył piorun, a potomni wznieśli fundatorowi pomnik w kościele w 1808r.
z napisem: Co zniszczył i strawił, to wdzięczność odrodziła i podniosła".
Na uwagę zasługuje też kaplica Św. Królowej, Chrzcielna i św. Augustyna.
Warto wspomnieć ołtarz z obrazem Matki Bożej Łaskawej z XVIIIw. Kiedyś
ołtarz był kryształowy, ale w czasie powodzi został wywieziony łodzią,
która zatonęła. Do czasów współczesnych przetrwał wspaniały kryształowy
żyrandol w kształcie łodzi. Dużo emocji wzbudziła także kaplica Pięciu
Ran Chrystusa. Należy pamiętać, że do 1989r. w tym kościele spoczywały
relikwie głównego patrona Litwy - św. Kazimierza, które zostały przeniesione
do katedry po jej rewindykowaniu. Na Antokolu w Wilnie gościliśmy także
w Domu Dziecka. Kolejnym etapem naszej podróży było miejsce zwane "domkiem"
św. Siostry Faustyny, w którym Pan Jezus podyktował Koronkę do Miłosierdzia
Bożego. Stąd udaliśmy się do kościoła Świętego Ducha, w którym przechowywany
jest pierwszy obraz Miłosiernego Chrystusa, namalowany według wskazówek
Siostry Faustyny. Jego kopie znajdują się w wielu świątyniach i domach
na całym świecie. Tam odbyła się msza św. oraz odmówiliśmy Koronkę do Miłosierdzia
Bożego. Jest to jedyny kościół w Wilnie, w którym nabożeństwa odprawiane
są w języku polskim. Umocnieni duchowo udaliśmy się na Górę Trzech Krzyży
zwaną kiedyś Łysą lub Krzywą. Po raz pierwszy trzy krzyże wznieśli Franciszkanie
w 1636r., betonowe krzyże władze radzieckie wysadziły w powietrze w 1951r.
Dopiero w 1989r. pomnik został odbudowany. Z góry rozciąga się fascynująca
panorama Wilna. Potem zwiedziliśmy jeszcze cudowną cerkiew Św. Ducha i
z okien naszego autokaru obejrzeliśmy 24 inne kościoły Wilna. Udaliśmy
się pod pomnik Adama Mickiewicza, który stanął obok klasztoru bernardynów,
niedaleko mieszkania poety przy ul. Pilies 11 (dawniej zaułek Bernardyński)
w nim od 1983r. mieści się Muzeum Adama Mickiewicza. Do innych kościołów
obejrzanych tego dnia trzeba zaliczyć: kościół św. Anny z przepięknym obrazem
Matki Bożej Samotrzeciej, św. Michała, św. Jakuba i Filipa, św. Rafała,
św. Katarzyny, klasztor Bazylianów, cerkiew Świętej Trójcy, Wieżę Giedymina
i cerkiew św. Mikołaja.
W końcu nadszedł tak oczekiwany przez nas
dzień - w piątek nasz opiekun ks. Paweł Pospieszny odprawił mszę św. przed
cudownym obrazem w Kaplicy Matki Bożej Ostrobramskiej, w której wszyscy
uczestniczyliśmy. Przebywanie przed obliczem Dobrej Pani, powierzenie Jej
swoich troski i radości sprawiło, że poczuliśmy się umocnieni.
W drodze powrotnej do Polski zatrzymaliśmy
się w zamku na wyspie jeziora Galve (tzn. Głowa) które nosi nazwę Trockiego.
Od zarania dziejów zamkowi przypadały zaszczytne funkcje - odpierał ataki
Krzyżaków, a po rozgromieniu Zakonu w 1410r. stał się rezydencją Wielkiego
Księcia. Troki posiadały prawa miejskie, miasto otrzymało herb z głową
Jana Chrzciciela. Kiedy Witold pod koniec XVI w. sprowadził na Litwę Turków
i Karaimów - Litwa stał się ich nową ojczyzną, a Troki - jej centrum. W
1665r. został zajęty przez wojska carskiej Rosji, ograbiony, a potem zburzony.
W epoce romantyzmu zainteresowanie zamkiem stało się większe, co doprowadziło
do prac remontowo - konserwatorskich. W 1962 roku odbudowano budynek centralny
zamku, a w 1987 przedzamcze, w 1996 rozpoczęto prace w zamku na półwyspie.
Obecnie jest to przepiękne Trockie Muzeum Historyczne, posiadające w swych
zbiorach ponad 80000 eksponatów, w tym 18 skarbów monet. Nieopodal znajduje
się wspaniały kościół Nawiedzenia NMP.
W modlitwie różańcowej dziękowaliśmy Bogu
i Matce Bożej za szczęśliwą podróż. W czasie naszego pielgrzymowania doświadczyliśmy
wiele radości i serdeczności od Polaków mieszkających na Litwie.
Wszystkim Czytelnikom życzymy, aby mogli
pielgrzymować i zachęcamy do odwiedzenia Wilna i innych sanktuariów na
Litwie.
